در جلسه ی امتحان عشق 

من ماندم ام با یک برگه ی سفید !

یک دنیا حرف نا گفتنی !

و یک بغل تنهایی و دلتنگی !

درد دل من در این کاغذ کوچک جا نمی شود !

در این سکوت بغص آلود !

قطره ای کوچکی هوس سر سره بازی می کند !

و برگه ی سفیدم  !

عاشقانه قطره را به آغوش می کشد !

عشق من نوشتنی نیست !

در برگه ام کنار آن قطره !

یک قلب کوچک می کشم !

وقت تمام برگه ها بالا... !!!

دلم میخواد برم

برم یه جای دور

جایی که هیچی نباشه ، هیچ کـس نباشـه

همون جایی که عاشقای دل شکسته میرن

جایی کـه عشقـی نباشه ، عاشـقیـیم معـنی نـداشـتـه باشـه

میرم با کولـه باره تنهایی هایم یه کـلبه ی کوچیـک بسازم

خودم  بـا دل شکستـه ام با ایـن روح خـسته ام

 میــرم تا آخرش تو کــلبه ی دلــم تنــها بمیرم

تنـــهایــــــی سـخـتـــــــه

برای یه عاشق دل شکسته...

این بار واقا رفتی

    اما هیچ از خود پرسیدی چرا ؟

                      پرسیدی آن عشق آن دوست داشتن آن شورا حالم کجا رفت ؟

  حتم دارم که پرسیدنش برایت بی اهمیت باشه

                                          فهمیدی کی اشتباه کرد ؟

                            هزاران سوال بی جواب بر زبانم هست که هیچ گاه با پرسیدنشان از تو

         جوابی قانع کنند ای نشنیدم

رفتیا مرا با سوالاتی که در دلم بود تنها گذاشتی

                                                  ولی جواب یک سوال را میدانم

رفتی چون دلیلی برای اون همه اشتباه نداشتی... هم جوابی برای آن همه سوال ... 

فکر میکردم میشه همیشه به امیدش زندگی کرد

فکر میکردم به یک کوه تکیه کردم ، به یک کوهی که همیشه استوار می مونه

کی فکرشا می کرد اون کوهی که بهش تکیه کرده از یه نهال سست تر باشه

تو سختیام تو تنهاییام تو بی کسیام همه چیا فراموش کنه و بزاره بره

باورش واسه همه غیره ممکنه

که اون همه قول اون همه ادعای دوست داشتن تو یه چشم بهم زدن تبدیل بشه به خودخاهی

میدونی دلم از چی غصه داره ؟!

از اینکه اون کوه دستتا بگیره ببرتت اوجه قله ی خودش به بالا ترین نقطه ی دنیا

یک دفه دستتا رها کنه و تورا مثله یه سنگ بقلتونتتا از اون ارتفا پرتت کنه پایین

همه تلاشتا بکنی که اون کوه همیشه یه کوه قوی بمونه

ولی اون  همه تلاششا بکنه که از اینی که هستی کوچیکترا ضعیف ترت کنه

برو که معنیه عشقا نمیدونی

نمیدونی عاشق کیه ، دوست داشتن چیه

همیشه آرزوی خوشبختیشا داشتم

فکر میکرد دشمنشم،اگه میدونست دوست داشتن چیه هیچ وقت خوردم نمیکرد

تو دلش هیچی نبود،حرفهاش حرفه دلش نبود حرفهای لجبازیاش بیش نبود

 آخره قصه ی عشق همه اینه که عاشق فدای عشقش میشه ،عشقشم بی وفا ترین عشق دنیا میشه

دوسش داشتم همیشم دارم ،ولی هیچ وقت موندنم پیشش ارزشی براش نداشته

منم میرم ،میرم که نگه دوستم نداشتی،میرم که نگه هیچی برام نذاشتی،میرم که به حرفه دلش گوش کرده باشم،میرم تا قیامت بهم نگه  جز درد و غصه هیچی برام نداشتی

رفتم که بگه ارزش نداشتی،بگه هیچی نبودی،ولی نگه دوسم نداشتی هیچ وقت بهم وفا نداشتی

منم رسیدم به آخره قصه

 میرم که آخرین خطشا روی قلبت بنویسم که قصه ی عشقم به آخر برسه.