اون کسی که دلش می خواست بمیره

برای چی باید واسه خودش تولد بگیره ؟

عشق وقت تولدش شمع فوت می کند

شمع عاشق طفلکی فقط سکوت می کند...

                 این زندگی غم زده غیر از قفسی نیست

                                     تنها نفسی هست ولی هم نفسی نیست

                                           اینقدر نپرسید کجا رفت و کی آمد

                  اشعار پراکنده ی من مال کسی نیست

او گفت خاطرت هست به تو نگاه کردم ؟

آن شب به خاطر تو کلی گناه کردم

گفتم چطور زیبا چیزی شده مگر ؟گفت :

قدری شبیه اویی من اشتباه کردم

برو نمی خوامت . نبودنت بهتر از بودنت

دیگه ازت خسته شدم

تا کی باید نگرانت باشم

تا کی باید حس کنم که

شاید عشقی که فقط مال من را

با دیگری هم قسمت نمی کنی

دیگه نمی خوامت

تا کی باید نامردیاتا از دیگران بشنوم

تا کی باید محبتت را وقتی ببینم که تنهایی

چرا باید دوست داشته باشم

تویی که وقتی دورت شلوغه من را فراموش می کنی

مگه نمی گی که عاشقی

مگه نمی گی که دلت مال من

چرا وقتی تنها نیستی فراموشم می کنی؟

مگه می شه کسی دلش و روحش جای دیگه باشه

ولی معشوقه را فراموش کنه

تنها می تونم بگم

همه حرفات دروغ بود 

برو

دیگه نمی خوامت

نه خودت را

و نه عشقت را

برو که خودت خواستی اینطور بشم

دوستت داشتم

اما این جوابم نبود

اما الان چی ؟

یه آدمیم سردا بی احساس

حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم

حیف غصه ای که خوردم،چون از تو خبر نداشتم

حیف اون روزایی که ناز چشماتو کشیدم

حیف شوقی که تو گفتی داری اما من ندیدم

حیف حرف های قشنگی که برای تو نوشتم

حیف رویام که واسه تو از قشنگیاش گذشتم

حیف شب ها که نشستم با خیالت زیر مهتاب

حیف وقتی که تلف شد واسه دیدن تو،تو خواب

حیف با وفایی من ، حیف عشق و اعتمادم

حیف اون شاخه گلی که تو پاییز به تو دادم

حیف فرصت های نقرم ، حیف عمرم و دقیقم

حیف هرچی به تو گفتم ، راس راسی حیف سلیقم

حیف اشکایی که ریختم واسه تو دم سپیده

ولی به دروغ بهم گفته بودی می میرم واست

آخرشم کردی بهم خیانت

دیدی ‌آخرش من و گذاشت و رفت

از زمین قلبم رو بر نداشت و رفت

دیدی آخرش من و دیوونه کرد

واسه رفتن همینو بهونه کرد

دیدی اون وعده هایی که رنگی بود 

 تمومش فقط واسه قشنگی بود 

 دیدی اون که دلم و بهش دادم

رفت و از چشمای نازش افتادم

دیدی اونی که می گفت مال منه

دم آخر نیومد سر بزنه

دیدی خط زد اسمم و از دفترش

رفت نگردم  دور سرش

دیدی اون نخواست برم به بدرقش

دیدی که باختم توی مسابقش

دیدی مهربونیا رو زد کنار

رفت و چشمام و گذاشت تو انتظار 

 دیدی رفت گذاشت به پای سرنوشت

گفت شاید ببینمت توی بهشت 

 دیدی بی خبر گذاشت و رفت و سفر

گفت بذار بمونه چشم اون به در

دیدی افتاد اسم من سر زبون

همشون گفتن به اون نامهربون 

 دیدی که دعاها مستجاب نشد 

 آخرم دلش واسم تنگ نشد

دیدی لااقل نزد به پنجره

که بهم خبر بده می خواد بره

دیدی رفت بدون هیچ سر و صدا 

 ولی من سپردمش دست خدا 

 دیدی بی خداحافظی روونه شد

دیدی قولاش و گذاشت تو چمدون 

 که دیگه نمونه از اونا نشون

دیدی با دل این و در میون نذاشت 

 رفت و از خاظره ها نشون نذاشت

دیدی آخرش من رو نظر زدن

تو سر این دل در به در زدن

دیدی آخرش من و تنها گذاشت 

 تشنه رو تو حسرت دریا گذاشت

یعنی رفته اونجا آشیان کنه

یا می خواسته من رو امتحان کنه 

 دیدی حتی اون نگفت می ره کجا

چه بده رسمای روزگار ما

دیدی خواستمش ولی من و نخواست 

 اینم از بازیای دنیای ماست

حالا چند روزیه که بدون اون 

 چشم من خیره شده به آسمون

امون از عاشقیای چند روزه 

 که فقط یکی تو شعرش می سوزه

چه کنم خدا پشیمونش کنه

یا که مثل من پریشونش کنه

رفت و دیگه نمی یاد به شهر ما

بهتره بسپرمش دست خدا

این سطر مختصر را گفتم که او بخواند

هرچه به او نگفتم می خواهم او بداند

او اولش نمی خواست ترکم کنه

او فهمید راز مرا ولی رفت تاپیش دیگری بماند

سلام ای بی وفا ،‌ ای بی ترحم 

 سلام ای خنجر حرفای مردم 

 سلام ای آشنا با رنگ خونم

سلام ای دشمن زیبای جونم

بازم نامه می دم با سطر قرمز 

 آخه این بار شده من با تو هرگز 

 نمی خوام حالتو حتی بدونم 

 تعجب می کنی آره همونم 

 همونی که یه زمونی قلبشو باخت 

 همون که از تو یک بت ،‌ یک خدا ساخت 

 همونی که برات هر لحظه می مرد 

 که ذکر نامتو بی جون نمی برد

همونم که می گفتم نازنینم

بمیرم اما اشکاتو نبینم 

 همون که دست تو ،‌ مهر لباش بود 

 اگه زانو نمی زد غم باهاش بود

حالا آروم نشستم روی زانوم 

 ولی دیگه گذشت اون حرفا ،‌ خانوم 

 تعجب می کنی آره عجیبه 

 می خوام دور شم ازت خیلی غریبه 

 خیال کردی همیشه زیر پاتم ؟

 با این نامردیات بازم باهاتم ؟

 برات کافی نبود حتی جوونیم 

 تموم شد آره گم شد مهربونیم 

 دیگه هر چی کشیدم بسه دختر 

 نمی بینیم همو این خوبه ،‌ بهتره 

 دیگه بسه برام هر چی کشیدم 

 فریبی بود که من از تو ندیدم ؟

 دروغی هست نگفته مونده باشه ؟

 کسی هست تو خیال تو نباشه ؟

عجب حتی دریغ از یک محبت

دریغ از یک سر سوزن صداقت 

 دریغ از یک نگاه عاشقونه 

 دریغ از یک سلام بی بهونه

نه نفرینت چرا ، این رسم ما نیست 

 اگر چه این چیزا درد شما نیست

گل ناز چرا اخمات توهم شد؟

 چیه توهین به ذات محترم شد ؟

 دیگه کوتاه کنم با یک خدافظ 

 که عشق ما رسید به سد هرگز

امشب در فکرم

آنقدرپریشانم که هیچ چیزی برای نوشتن در ذهنم نیست

فقط و فقط میدانم که دیگر نای نوشتن ندارم

چون هیچ چیزه دیگری برای گفتن ندارم

آخرین خط نوشته ام اینه

نمی بخشمت ...

تا همیشه

.